Connect with us

កំសាន្ត&ប្លែកៗ

អានចប់ រំជួលចិត្តតាម ! អេនឌី (Andy) សញ្ជាតិអូស្រ្តាលី កាត់អាមេរិចកាំង ធ្លាប់ធ្វើការច្រើនឆ្នាំ នៅក្រុមហ៊ុនទូរស័ព្ទដ៏ធំមួយ នៅអូស្រ្តាលី, ពេលឈប់សំរាកការងារ អេនឌី បានមកកម្ពុជា ដោយបានជួប និងស្រឡាញ់នារីខ្មែរម្នាក់ យ៉ាងងប់ងល់, នៅទីបំផុត…

Published

on

​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

កាលពីម្សិលមិញនេះ នាថ្ងៃទី ៣០ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ ២០២០ គេប្រទះឃើញម្ចាស់ហ្វសប៊ុកម្នាក់ឈ្មោះ “ស្ទីវិន សាន់” បានបង្ហោះរូបភាព និងសារដ៏គួរឲ្យចាប់អារម្មណ៍មួយ ថ្លែងពីបុរសជាជនបរទេសដ៏កំសត់ម្នាក់។ ម្ចាស់ហ្វេសប៊ុក ដដែលនេះ បានរៀបរាប់រឿងរ៉ាវខ្លះថា ៖

​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

30.09.2020-SUN-អេនឌី (Andy)

រសៀលថ្ងៃនេះ នៅពេលខ្ញុំដើរទៅទទួលជំទាវតូចពីសាលារៀន ខ្ញុំប្រទះបុរសបរទេសវ័យចំណាស់មួយរូបកំពុងអង្គុយលើចិញ្ចើមផ្លូវនៅទល់មុខសាលាខណ្ឌដូនពេញ ដោយមានពាក់តែស្បែកជើងម្ខាងខាងឆ្វេង រីឯជើងស្តាំពាក់ស្រោមជើងខ្មៅ និងរុំដោយស្បោងប្លាស្ទីក។ ខ្ញុំដើរហួស។

​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

ពេលត្រឡប់មកពីសាលារៀនវិញ ខ្ញុំឃើញបុរសរូបនោះអង្គុយនៅកន្លែងដដែល។ ខ្ញុំដើរសំដៅ ហើយសួរសំណួរមួយចំនួនទៅគាត់ ស្របពេលជំទាវតូចទំនងភ្ញាក់ផ្អើល ព្រោះឈរនៅឆ្ងាយបន្តិច។ មួយសន្ទុះទើបជំទាវតូចក្លាហានខិតចូលជិត និងថតរូប។

​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

អេនឌី (Andy) សញ្ជាតិអូស្រ្តាលីកាត់អាមេរិចកាំង មានជំនាញខាងអេឡិចត្រូនិច និងធ្លាប់ធ្វើការច្រើនឆ្នាំនៅក្រុមហ៊ុនទូរស័ព្ទធំមួយនៅអូស្រ្តាលី។ ពេលឈប់សំរាកការងារប្រចាំឆ្នាំ អេនឌីបានមកកម្ពុជាដោយបានជួប និងស្រឡាញ់នារីខ្មែរម្នាក់ យ៉ាងងប់ងល់ រហូតលះបង់ទឹកដីកំណើត ដើម្បីរស់នៅជាមួយមនុស្សជាទីស្នេហា។

​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

ទីបំផុត របររកស៊ីនៅកម្ពុជាដួលរលំ ស្នេហាក៏បែកបាក់ នាំអោយអេនឌីខូ​ចចិ​ត្ត ដើរគ្មានគោលដៅ ក្លាយជាជនអនាថា។ អេនឌីសម្រេចចិត្តស្លាប់លើទឹកដីកំណើតស្នេហារបស់គាត់នៅកម្ពុជា។

​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

ដោយក្តីមេត្តា ខ្ញុំបានផ្តល់ថវិកាទៅអេនឌី សំរាប់ទិញស្បែកជើង។ ប៉ុន្តែ អេនឌីបដិសេធ ដោយបញ្ជាក់ថា គាត់មិនមែនជាស្មូម ឬអ្នកសូមទាន។ ខ្ញុំសម្រេចចិត្តទិញស្បែកជើងអោយអេនឌីតែម្តង។ ខ្ញុំប្រាប់អេនឌី រង់ចាំ៣០នាទី។

​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

– អេនឌី : ខ្ញុំអាចស្នើសុំអ្នកមួយចំណុចបានទេ?
– បាទ និយាយមកចុះ ប្រសិនបើខ្ញុំអាចធ្វើបាន!
– អេនឌី : សូមមេត្តាកុំយកស្បែកជើងពណ៌ផ្កាឈូក (Pink colour)
– យល់ព្រម

​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

ខ្ញុំចេញទៅយកឡាន និងទៅទិញស្បែកជើងតាមគំរូដែលខ្ញុំបានហែកក្រដាស់សៀវភៅរបស់កូនមួយសន្លឹកគូរពុម្ពទំហំបាតស្បែកជើងរបស់អេនឌី។

​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

៣០នាទីយើងវិលត្រឡប់មកវិញតាមសន្យាជាមួយស្បែកជើងពីរគូ ស្រោមជើងពីរគូ ដើម្បីជាជម្រើសសំរាប់អេនឌី និងម៉ាស់ក្រណាត់ពាក់មុខមួយកញ្ចប់ នំប្រអប់ ចំណីកំប៉ុងមួយចំនួន រួមជាមួយទឹកផ្លែឈើ។

​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

អេនឌីស្រវាយកស្បែកជើងមកពាក់ភ្លាមៗ ជាមួយស្នាមញញឹមពេញចិត្ត ចេញធ្មេញដែលខកខានដុសសម្អាតច្រើនខែ ប៉ុន្តែមិនភ្លេចសិតសក់។ ចំណែកស្បោងចំណីអាហារវិញ អេនឌីទទួលហើយដាក់លើផ្លូវថ្នល់។ នេះបង្ហាញថា អេនឌីត្រូវការស្បែកជើងសំរាប់ដើរច្រើនជាង។ ញញឹមបណ្តើរ សម្លឹងស្បែកជើងថ្មីបណ្តើរ ហើយអេនឌីថ្លែង :

​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

– ជឿចុះ ប្រសិនបើខ្ញុំមានឱកាស ខ្ញុំនឹងសងត្រឡប់មកអ្នកវិញនៅថ្ងៃណាមួយ។ អ្នកជាមនុស្សដំបូងដែលធ្វើទង្វើនេះមករូបខ្ញុំ។

ខ្ញុំញញឹម និងឆ្លើយបង្វែង :
– សូមព្រះតាមថែរក្សាអ្នក

​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

អេនឌីញញឹមបណ្តើរ ឆ្លើយតបបណ្តើរ :
– ព្រះមិនជួយខ្ញុំទេ។ ព្រះតាមថែរក្សា និងគង់នៅជាមួយអ្នក និងកូនស្រីរបស់អ្នក!

​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

អេនឌីព្យាយាមក្រោកឈរ ប៉ុន្តែក្រោកមិនរួច។ ខ្ញុំជួយក្រៀកអេនឌីអោយក្រោកឈរមួយជំហរ។ ប៉ុន្តែគ្រាន់តែខ្ញុំលែងដៃ អេនឌីដួលអុកគូថ និងដាច់ផ្ងាទៅក្រោយ នាំអោយកូនស្រី និងខ្ញុំស្រែកភ្លាត់មាត់។ សំណាងល្អមិនបង្កគ្រោះថ្នាក់។ អេនឌីបង្ហាញកជើងរបស់គាត់ទាំងសងខាងដោយស្នាមជាំ ដែលជាមូលហេតុពិបាកក្រោកឈរ និងបោះជំហានទៅមុខ។

​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

គាត់ស្ទុះស្ទាក្រោកឈរម្តងទៀត ក្រោមការជ្រោមជ្រែងជាថ្មីពីខ្ញុំ។ ម្តងនេះ អេនឌីឈរបែបប្រុងប្រយ័ត្នជាងមុន ដោយពុំភ្លេចហុចដៃមកចាប់ដៃខ្ញុំក្នុងន័យកក់ក្តៅ និងអំណរគុណ។

​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

យើងតាមសម្លឹងមើលដំណើរអេនឌីដើរតេះតះឆ្លងថ្នល់ ដូចកុមារទើបរៀនដើរដំបូង ដោយដៃម្ខាងយួរវ៉ាលីសពណ៌ក្រហម ខូចកង់ មិនអាចអូសឬទាញ និងដៃម្ខាងទៀតយួរស្បោងចំណី ជាមួយ ស្បែកជើងម្ខាង ដ៏កញ្ចាស់រហែកបាត ទុកជាអនុស្សាវរីយ៍ដ៏កំសត់កម្ររបស់គាត់។

​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

អេនឌី ខ្ញុំ និងកូនស្រី លើកដៃជាសញ្ញាលាគ្នាពីជ្រុងថ្នល់ម្ខាងម្នាក់ជំនួសវាចា។

​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

– កូនខ្លោចចិត្តនឹកអាណិតគាត់ណាស់ប៉ា! (ជំទាវតូចពោល)
– ជីវិតគ្មានអ្វីកំណត់ច្បាស់លាស់ទេ គឺបែបនេះណា៎កូន។ ការចែករំលែកគ្នាក្នុងគ្រាអាសន្នអន់ក្រ និងត្រូវចំកាលៈទេសៈ ពិតជាមានតម្លៃខ្លាំងណាស់!

​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

ស្ទីវិន សាន់,

* សំណេរតាមការរៀបរាប់របស់ Andy
* រូបភាពអនុញ្ញាតិដោយ Andy”៕

​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

Trending

Copyright © 2020